Historia
Stulecie Opry w skrócie
Jak wiejski dancing z 1925 roku w radiu z Nashville stał się Grand Ole Opry: nazwa, lata w Ryman, przeprowadzka w 1974 roku do Music Valley i krąg starego scenicznego drewna.
Wybierz termin i sekcję ↗Szybka odpowiedź
Opry rozpoczęło działalność 28 listopada 1925 roku jako WSM Barn Dance, nadawane ze studia w centrum Nashville. Nazwę Grand Ole Opry przyjęło w 1927 roku, przeniosło się do Ryman w 1943 roku, a w 1974 roku do specjalnie zbudowanego Opry House na wschód od centrum miasta. Wikipedia nazywa je najdłużej emitowaną audycją radiową w historii Stanów Zjednoczonych.
Wiejski dancing w radiu
Stacja WSM rozpoczęła nadawanie w październiku 1925 roku, założona przez National Life and Accident Insurance Company; jej znak wywoławczy pochodził z motta firmy, We Shield Millions. 28 listopada 1925 roku nowy spiker i dyrektor programowy stacji zainaugurował WSM Barn Dance ze studia na piątym piętrze budynku firmy w centrum miasta, ze 77-letnim skrzypkiem, i ta data jest obchodzona jako urodziny Opry. Wczesne programy wypełniały stare zespoły smyczkowe i skrzypkowie.
Skąd wzięła się nazwa
Nazwa wzięła się z żartu. 10 grudnia 1927 roku Barn Dance nastąpił po programie sieci NBC z muzyką klasyczną i fragmentami wielkiej opery. Przedstawiając pierwszy występ wieczoru, spiker powiedział słuchaczom, że przez ostatnią godzinę słyszeli muzykę w dużej mierze z wielkiej opery, ale od teraz będą słuchać Grand Ole Opry. Nazwa się przyjęła, a w latach 30. XX wieku potężny sygnał WSM uczynił z niej sobotnią tradycję w niemal 30 stanach.
Lata w Ryman
Tłumy przerastały kolejne obiekty: większe studio, teatr, tabernakulum w East Nashville i War Memorial Auditorium. W czerwcu 1943 roku Opry przeniosło się do Ryman, sali w centrum miasta otwartej w 1892 roku jako Union Gospel Tabernacle, i pozostało tam przez ponad trzy dekady. Jego sakralne początki przyniosły mu przydomek Matki Kościoła Muzyki Country. Jednak pod koniec lat 60. budynek się starzał, a tłumy znów go przerastały.
Przeprowadzka do Music Valley
National Life kupiło grunty rolne w rejonie Pennington Bend, na wschód od centrum miasta przy Briley Parkway, i zbudowało nową siedzibę z większą liczbą miejsc, klimatyzacją, parkingiem i zapleczem telewizyjnym. Ostatni występ Opry w Ryman odbył się 15 marca 1974 roku; nowy Opry House otwarto następnej nocy. Park tematyczny, który niegdyś go otaczał, zamknięto po 1997 roku, a w 2000 roku na jego terenie otwarto centrum handlowe Opry Mills. Opry House został wpisany do National Register of Historic Places w 2015 roku.
Krąg starego drewna
Aby przenieść lata Ryman do nowego budynku, z narożnika sceny Ryman wycięto sześciostopowy krąg dębowego drewna i wmurowano go w środek sceny Opry House, gdzie większość artystów wciąż na nim stoi. W maju 2010 roku rzeka Cumberland zalała znaczną część Nashville, a scena Opry House, wraz z kręgiem, znalazła się pod wodą. Transmisja była kontynuowana z innych obiektów, krąg odrestaurowano, a Opry powróciło do Opry House we wrześniu 2010 roku.
Powrót do Ryman i stulecie
Ryman odrestaurowano i ponownie otwarto jako salę koncertową w 1994 roku. W latach 1999–2020 Opry spędzało tam trzy zimowe miesiące każdego roku, a od 2023 roku powraca na krótsze zimowe rezydencje reklamowane jako Opry at the Ryman. W 2025 roku Opry świętowało setny rok działalności, z transmisją jubileuszową w rocznicową noc 28 listopada. Dziś jest transmitowane na antenie WSM ze studiów obok Opry House, a członkostwo wciąż należy do najwyższych wyróżnień w muzyce country.
Czytaj dalej: Czy Grand Ole Opry jest warte uwagi?
Członkowie i zespół akompaniujący
Zaproszenie do grona członków Opry pozostaje jednym z najwyższych wyróżnień w muzyce country i otrzymała je tylko niewielka część spośród wielu artystów w historii tego gatunku. Członkowie występują obok gości i debiutantów, dlatego wieczór w Opry łączy długie kariery z pierwszymi występami. Opry zapewnia także zespół akompaniujący wykonawcom, którzy przybywają bez własnego, dzięki czemu solowy wokalista może stanąć przy mikrofonie i zagrać z pełnym zespołem za plecami.
Źródła